Η
νεότερη ιστορία της περιοχής
ξεκινά με τη δημιουργία του
πρώτου χωριού γνωστού ως
Κουλατζίκι.
Η
θέση του ήταν ανάμεσα στις
σημερινές παλιά και νέα εθνικές
οδούς στο ύψος της περιοχής
Τσόπας. Οικιστικά απομεινάρια
από το πρώτο χωριό δεν υπάρχουν
και η περιοχή πλέον έχει κτήματα
και λίγα εξοχικά σπίτια. Πολλοί
από τους πρώτους κατοίκους
ήταν Αρβανίτες. Τα πολιτισμικά
χαρακτηριστικά αυτής της καταγωγής
δεν υπάρχουν πλέον. Οι σημερινοί
γηραιότεροι απλά γνωρίζουν
ελάχιστες λέξεις.
Σε
περιόδους πολέμου όπως τη δεκαετία
του 40 πάντα υπήρχε σημαντική
δραστηριότητα και γεγονότα
στην περιοχή λόγω της θέσης
- πέρασμα της περιοχής. Τότε
λέγεται οτι μετά από έντονο
βομβαρδισμό στα Γεράνεια κάηκε
ένα τεράστιο τμήμα τους.
Η
καλύτερη περίοδος για την περιοχή
ήταν το διάστημα περίπου μεταξύ
1950 - 1970. Με την κυκλοφορία
περισσότερων αυτοκινήτων και
τη μόδα της εκδρομής, οι 'Αγιοι
Θεόδωροι, ένα ειδυλλιακό παραθαλάσσιο
πευκόφυτο και φιλόξενο χωριό,
γίνονται ένα από τα περισσότερο,
αν όχι το περισσότερο, αγαπημένο
θέρετρο των κατοίκων της Αθήνας.
Διάσημοι της εποχής και ακόμα
και πρώην βασιλείς και φυσικά
πολλοί "ανώνυμοι" επισκέπτονται
το μέρος για να κάνουν μπάνιο
και για να φάνε πραγματικά
φρέσκο ψάρι.
Ανάμεσα
στην Κινέττα και τους Αγίους
Θεοδώρους αλλά και στην Τσόπα
χτίζονται μια σειρά πολυτελή
εξοχικά. Πολλά από αυτά ανήκαν
σε γνωστά ονόματα της εποχής
ή απλά σε εύπορους. Ενδεικτικά
αναφέρουμε τον N. Κούρκουλο
που φτιάχνει ένα σπίτι στο
Κόκκινο Λιθάρι (σε κοντινή
παραλία γύρισε και ταινία),
τον Ανθ/στή του πρώην Βασιλιά
Κωνσταντίνου Αρναούτη στην
παραλία Τσόπας (πουλήθηκε πρόσφατα
μετά το θάνατό του), τη Τζένη
Καρέζη που διέμενε σε διαμέρισμα
στο Σουσάκι και πολλά άλλα.
Η
περιοχή όμως χρησιμοποιήθηκε
και στον Ελλήνικό κινηματογράφο.
Χαρακτηριστική είναι η αναζήτηση
της Μ.Κοντού στα Πευκάκια από
το Ν. Σταυρίδη στα "Κίτρινα
Γάντια", όπως και η σκηνή
με τον Γ. Γκιωνάκη και την
πορτοκαλάδα από την ίδια ταινία,
σε επικείμενο μαγαζί της εποχής,
το κτίσμα του οποίου σώζεται
ακόμα με άλλη χρήση.
Σε
πλήρη αντίθεση, η δεκαετία
του 70 ήταν μια μαύρη δεκαετία
για τους Αγ. Θεοδώρους. Εν
μέσω της χούντας και με τους
τότε σε ανάγκη και χωρίς περιβαλλοντική
συνείδηση ντόπιους να πουλούν
εκτάσεις, μια αποθήκη λιπαντικών
σύντομα γίνεται διυλιστήριο.
Ολόκληρο το Σουσάκι υποβαθμίζεται
και εκατοντάδες κόσμος εγκαταλείπει
τα εξοχικά του εκεί. Η μόλυνση
της θάλλασσας και του αέρα
είναι μηδενικές. Η περιοχή
όμως δυσφημείται έντονα και
ανεπανόρθωτα. Σε όλη την περιοχή
των Αγ. Θεοδώρων η αξία της
γης καταποντίζεται. Τα κτήματα
κόβονται σε μικρά οικοπεδάκια
και έτσι οι 'Αγιοι Θεόδωροι
γίνονται από τους πρώτους Δήμους
σε αυθαίρετα εξοχικά στην Ελλάδα.
Έτσι
η δεκαετία του 80 αλλά λιγότερο
αυτή του 90 βρίσκει τους Αγ.
Θεοδώρους να σφύζουν από ζωή
σε όλες τις παραθεριστικές
περιόδους του χρόνου. Και φτάνουμε
στο σήμερα που πλέον οι περισσότεροι
ντόπιοι προσπαθούν να διαφυλαχθεί
η γνήσια εικόνα της περιοχής
με παράλληλη ανάπτυξη ενώ οι
επισκέπτες - παραθεριστές μπορούν
να αντιλαμβάνονται την πολυμορφία
της περιοχής και να κερδίζουν
από τα σπάνια αγαθά που ακόμα
διαθέτει...
Πηγή
: Διονύσης Καυκόπουλος
Χρήσιμοι
Σύνδεσμοι